flavia_67

8 tekstów – auto­rem jest fla­via_67.

Minęły cza­sy kiedy można było żyć roz­rzut­nie i spa­lać się w biegu ciągłej egzys­ten­cji. "Te­raz tyl­ko spokój może nas ura­tować". Ko­bieta re­nesan­su. Cze­ka na "odrodzenie". 

myśl • 16 lutego 2010, 15:14

Życie - wzruszająca groteska. 

myśl • 7 stycznia 2010, 21:07

Strach przed tym, że praw­do­podob­nie nig­dy nie będę mogła Cię przy­tulić lub pomóc gdy będzie Ci źle, tak bar­dzo mnie mo­tywu­je, że zdol­na byłabym przejść pie­szo te pół Pol­ski które nas dzieli. 

myśl • 6 stycznia 2010, 18:23

' sie­działa nap­rze­ciw niego, on trzy­mał głowę na jej ra­mieniu. Czuła je­go ciepły, miaro­wy od­dech na szyi, ta­ki jak u dziec­ka które po dniu pełnym wrażeń usy­pia ma­mie w ra­mionach; je­go nieświadome [...] — czytaj całość »

myśl • 1 stycznia 2010, 17:05

Święta.
Chciałam pier­wsza przer­wać mil­cze­nie, ale naszła mnie myśl że się zwyczaj­nie zbłaźnię. Chciałam krzyczeć, błagać, wściekać się, płakać, po­kazać jak wiele uczuć się we mnie kłębi i jak wiele mam ich dla niego. Jak bar­dzo tęskniłam, ile było niep­rzes­pa­nych no­cy. Chciałam go ja­koś po­ruszyć, zaw­sze był ta­ki powściągli­wy. Chciałam kochać.

Og­ra­niczyłam się do zwykłego 'Spełnienia Marzeń i... Zdro­wych, We­sołych świąt. '

I tak by nie zrozumiał. 

myśl • 26 grudnia 2009, 21:26

"...Tak nap­rawdę mało kto przej­mo­wał się dob­rem, pod­czas gdy każde­go dnia spływał
na niego obo­wiązek za­pew­nienia by­tu rodzi­nie, lub pod­porządko­wania się
do za­sad te­go świata.

I po­mimo że świat się nie zmienia, dzieją się rzeczy ok­rutne, bo to ludzie się zmieniają, kar­miąc się skur­wy­syństwem i niena­wiścią. " 

myśl • 25 grudnia 2009, 22:20

"...W mo­men­cie kiedy z ust dziew­czy­ny wy­dobyło się ko­lej­ne wes­tchnięcie całko­wicie za­pom­niał o Ali­ce. Chciał te­raz tyl­ko być blis­ko Will. Blis­ko. Mieć ją w ra­mionach, całować i chro­nić przed całym złem. Nigdy [...] — czytaj całość »

myśl • 24 grudnia 2009, 21:41

Prze­rażające jest to, jak ludzie boją się te­go cze­go nie umieją ogarnąć swoim rozumem.
Jak łat­wo ska­zują, jak łat­wo po­gar­dzają wszelką od­mien­nością. Jak łatwo
oszu­kują sa­mi siebie, myląc ko­nie­czność z egois­tycznym kaprysem. 

myśl • 23 grudnia 2009, 09:49
flavia_67

Nikt nie jest idealny ;-)

Facebook
Reklama
Partnerzy

Blok

Cy­taty.eu - afo­ryz­my i sen­ten­cje Afo­ryz­my, Cy­taty, afo­ryz­my, sen­nik Moje-Cytat­y.com, Za­mys­le­nie.pl - Afo­ryz­my dla Ciebie, Aforyzmy i cy­taty

Reklama
Autorzy
Lem Dostojewski King

flavia_67

Użytkownicy
E F G
Kalendarz
Reklama